Ποίηση

ΑΠΟΥΣΙΑ….

ΑΠΟΥΣΙΑ Όπως όταν ήμουν παιδί τα δειλινά μού ξυπνούσαν μια συγκίνηση προσμονής για το Άγνωστο και για μια πλούσια, μαγική παρουσία τής μελλοντικής μου ζωής, έτσι και τώρα που δεν είμαι πια παιδί μού ξυπνάνε πάλι τα ίδια, γιατί το Άγνωστο παραμένει άγνωστο και καλεί ξανά σε περιπέτειες, σε ταξείδια και στην προσμονή για μια πλούσια, μαγική Απουσία τού μελλοντικού…

Continue Reading

Ποίηση

Αν με διαβάζεις….

ΑΝ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ…. Αν με διαβάζεις θα νιώσεις μικρές λάμψεις φωτός να φέγγουν τον νου όχι βέβαια στο μέγεθος τού Φωτισμού (αφού απ’ αυτόν απέχω αρκετά ακόμα) αλλά στο μέγεθος των πυγολαμπίδων τις ξάστερες νύχτες του καλοκαιριού.

Ποίηση

«Οι αληθινά ταλαντούχοι….»

Οι αληθινά ταλαντούχοι γράφουν κλεισμένοι στα μοναχικά τους δωμάτια με πυρπολημένα, άγρια μάτια, αγνοώντας την κοινωνία και τους διασκεδαστές της που την νέμονται και την απομυζούν με το αζημίωτο. Οι αληθινά ταλαντούχοι είναι πάντα εκτός εποχής γι’αυτό η εποχή τους θα υποκλιθεί στο μεγαλείο τής μελλοντικής τους Εποχής που αυτοί θα φωτίσουνε με τα υλικά τής έκρηξης από τη διάσπαση…

Continue Reading

Ποίηση

Ο νους και το Κενό

Πώς θα συνεχίσω να είμαι ποιητής όταν ο νους βρεθεί στην κατάσταση τού Κενού; Τότε, το μέγιστο ποίημα θα είναι ο νους και ποιητής του το Κενό. Εγώ δεν θα υπάρχω.